Afgelopen zondag heeft een delegatie van Luchtscouts “Seppe” voor de vierde keer meegedaan aan het Pivo Voetbaltoernooi in Mierlo. Het team bestond uit Emiel K, Marc, Marleen, Wouter (allen staf), Sander (pivo), Conny, Emiel W en Lisa (vrienden).

Om zeven uur ’s morgens verzamelden ons team en dat van Scouting Baden Powell zich op het HK. Ondanks de sombere weersverwachtingen en het onzondags vroege tijdstip, had iedereen er erg veel zin in. Na een goede reis arriveerden we om half negen in Mierlo. We waren een half uur te vroeg aanwezig, dus we hebben even staan kijken bij het trekken van de krijtlijnen en het pionieren van de goals. Het veld lag er gelukkig een stuk beter bij dan vorig jaar. Slechts de alom aanwezige koeienvlaaien verraadden waarvoor het veld normaal gesproken gebruikt wordt. Bij de inschrijving bij de wedstrijdleiding bleek dat BP als eerste moest voetballen (om half tien), dus die hebben we eerst even aangemoedigd.

Om vijf voor tien moesten we zelf aan de bak tegen de Aerendheem Stampertjes, de kampioen van  2004. Ze speelden een stuk beter dan wij en we kwamen dan ook al vrij snel op een 2-0 achterstand. Toen Wouter de 2-1 maakte, leek het er op dat het nog spannend zou worden, maar na de rust maakten de Stampertjes gehakt van ons door nog twee keer te scoren.

De tweede partij ging stukken beter. Er waren kansen over en weer, alhoewel eerlijk gezegd moet worden dat de tegenpartij de allerbeste kans kreeg. Na een scrimmage stonden onze keepster en verdedigers niet meer voor ons doel en een tegenstander kreeg de bal voor zijn voeten. Gelukkig was hij zo vriendelijk om de bal hard tegen één van zijn medespelers te schieten. Het 0-0-gelijkspel was een terechte uitslag.

Na de lunch moesten we tegen de kampioen van 2003, de Harald Hijgerstam. De vorige 2 edities hebben wij ook tegen deze groep uit Brunssum gespeeld. De altijd vriendelijke en sportieve Limburgers waren beide keren te sterk voor ons, dus we dachten dat onze kansen op het overleven van de poule na deze wedstrijd wel verkeken zouden zijn. De vele zondagse oefensessies van Emiel K, Emiel W, Sander en Wouter bleken echter hun vruchten af te werpen. Tijdens een goede partij wist Emiel K drie keer het net te vinden. De Limburgers wisten ook een goaltje mee te pikken.

De vreugde over de 3-1 overwinning was erg groot, maar werd nog groter toen we de poule eens goed bekeken. De beste twee ploegen zouden doorgaan naar de halve finale. Wij stonden derde maar onze laatste poulewedstrijd zou tegen de nummer twee van de poule gaan. Deze uit Bolsward afkomstige groep had maar één punt meer dan wij. Bij een overwinning zouden wij dus doorgaan naar de halve finale. Een unicum in onze vierjarige Pivo Voetbaltoernooi geschiedenis! Normaal gesproken speelden we de laatste wedstrijd altijd om des keizers baard.

Al snel na de aftrap kwamen de Friezen op een 1-0 voorsprong. Deze stand bleef tot de rust op het bord staan. De situatie was nu weinig hoopgevend voor ons. Aan een gelijkspel hadden we niets. We moesten dus minimaal twee keer scoren om naar de halve finale te gaan. Vrij snel na de rust wist Emiel K weer te scoren. Na een vloeiende aanval rondde hij fraai af. Zijn enigszins indraaiende schot (met buitenkant rechts) was voor de keeper onhoudbaar. Twee minuten voor het einde kregen we een inworp. Emiel W keek goed en gooide de bal naar Wouter, die ter hoogte van de tweede paal stond. Wouter wist de bal langs de keeper te koppen, 2-1!!! “Ik zag de bal niet meer nadat ik hem gekopt had, pas toen ik mijn medespelers hoorde juichen wist ik dat het een goal was.”, aldus Wouter. Helaas was de vreugde van korte duur, want 30 seconden voor het eindsignaal kregen wij zelf een kopdoelpunt om de oren. In de korte tijd die ons resteerde konden we niet meer scoren, waardoor het toernooi voor ons afgelopen was.

Ondanks het feit dat we beter hebben gespeeld dan ooit, meer hebben gescoord dan ooit en meer punten hebben gehaald dan ooit, overheerste bij ons toch de teleurstelling en de frustratie om het missen van de halve finale. Maar de teleurstelling was slechts op het sportieve vlak; al met al hebben we weer een erg leuke dag gehad die we traditiegetrouw hebben afgesloten door gezamenlijk met BP in Roosendaal wat te eten. Volgend jaar zijn we weer van de partij en dan gaan we wederom proberen de halve finale te bereiken!