|
De estastaf heeft een reuzegaaf kamp achter de rug, de esta's zelf hopelijk ook! Klik hieronder als je je eigen avonturen nog eens terug wil lezen.
Zeven van de tien esta’s gingen dit jaar voor het eerst mee op zomerkamp. Voor de meesten was het nog wel een beetje spannend, maar gelukkig meestal vooral heel gaaf! Hieronder volgt een greep uit het programma van de kampweek.
Op de eerste zaterdag werkte het weer nog mee en de stafleden konden op hun gemakje opbouwen. Rond een uur of drie druppelden de esta’s binnen en nadat uitgevochten was wie waar zou slapen was het tijd voor een rondleiding, wat kleine spelletjes en een beetje uitleven in de speeltuin. ’s Avonds stond er een smokkelspel op het programma met (bijna) echte goudstukken en dollars. Daarna plofte iedereen voldaan neer bij een bescheiden kampvuurtje. Voor sprokkelen hadden we nog niet veel tijd gehad.
De volgende dag hielden we een zeskamp met waterspelletjes. We moesten met onze mond een snoepje van de bodem van een teil water vissen. Vervolgens moesten we nóg een snoepje van de bodem van een teil bloem happen. We waren tenslotte al een hele dag op kamp, dus een beetje vies mochten de esta’s wel worden. Van de 90% kans op regen die voorspeld was, was niets te merken gelukkig. ’s Middags liepen we naar een groot, woest, ondoordringbaar stuk grasveld aan de rand van het bos. De perfecte plek voor het spel ‘Settlers’. De esta’s werden in drie teams verdeeld en kregen elk een stuk van het veld. Op dat veld moesten ze een nederzetting stichten, door met een bal andere gebieden te bekogelen. Om het laatste onderdeel van de nederzetting te bemachtigen moest een ander groepje uitgedaagd worden met een zelfbedachte opdracht. Jip daagde met zijn groepje een ander groepje uit tot een wedstrijdje Wouter raakgooien met een bal. Jip won op het nippertje, wat hij vierde met een radslag en een arabier, aangezien zijn zusje Fleur in het uitgedaagde groepje zat.
Op maandag leken de weergoden ons wederom gunstig gezind, maar dat was slechts schijn. Tijdens een tocht naar het dorp viel de regen nu en dan met bakken uit de lucht, maar het zou later die week nog véél erger worden. In het dorp mochten de esta’s met hun zakgeld naar de supermarkt om snoepjes te kopen en kaarten voor het thuisfront. ’s Avonds hielden de kinderen een stookwedstrijd. In twee groepjes moesten ze proberen als eerste een touwtje dat boven hun vuurtje gespannen was door te branden. Daarna kregen de kinderen plotseling bezoek van de themafiguren uit het kampverhaal: Ariël, met haar zusje en de twee Spongebobs! Ze daagden de esta’s uit om de snoepvoorraad van de piraten te stelen. Dat liep uit op een ouderwets spelletje ‘snoepjesberg’.
Dinsdag regende het zo veel dat we besloten naar het zwembad van Turnhout te gaan. Daar wordt je weliswaar ook kleddernat, maar in het zwembad was een golfslagbad en een heuse wildwaterbaan. Dat was wel iets leuker dan de plassen -of eigenlijk meer: vijvers-, die intussen op het kampterrein ontstonden.
Op woensdag was het weer niet veel beter en daarom besloten de stafleden op deze dag voor een écht droog alternatief te gaan; namelijk de binnenspeeltuin van Westmalle. De esta’s vermaakten zich hier de hele middag. En de stafleden eigenlijk ook wel. ’s Avonds was er een barbecue, met frikadellen, speklapjes en uiteraard Harry’s sateetjes. Met volle buiken mochten de esta’s vervolgens op Emiel jagen tijdens een vossenjacht door het bos.
Het programma van donderdag viel in het water, maar de esta’s vonden het gelukkig geen van allen erg om nóg een dagje in het zwembad door te brengen. ’s Avonds was het gelukkig min of meer droog en dat was maar goed ook. Want de gezamenlijke avond op het zomerkamp van Luchtscouts “Seppe” hoort traditioneel om het kampvuur heen plaats te vinden. Alle esta’s, scouts en explorers voerden in groepjes een sketch op. Het groepje van Melissa, Jip, Vera en Freek deden een stukje over een volle pan, waar Melissa, Vera en Freek om de beurt langsliepen en een slokje uit namen. ‘Hmm, lekkere koffie!’ zei de een. ‘Hmm, lekkere thee!’, de ander. Uiteindelijk liep Jip voorbij, die zijn sokken uit de pan pakte, ze uitwrong en vertelde dat ze nu weer mooi schoon waren gelukkig. Het groepje van Steffi, Miranda, Stijn, Yvonne en Fleur deden een stukje waarin Yvonne de leidster mocht spelen. Ze vertelde dat de esta’s een nieuw luchtscoutsinsigne moesten ontwerpen, omdat ze de oude niet meer mooi vond. Die van Stijn was te groot, die van Miranda had dezelfde kleur als het uniform en die van Steffi was een boot, terwijl we toch luchtscouts zijn. Fleur kwam echter aanzetten met een práchtinsigne, waarmee Yvonne meteen ‘naar de drukkerij!’ wegrende. Waarop Fleur begon te giechelen en zei dat ze gewoon het oude insigne had overgetekend.
Vrijdag trokken de meeste wolken voorbij zonder een bui te lozen boven ons terrein, waar we de hele dag konden blijven. Terwijl de meertjes, vijvers en rivieren de grond introkken, maakten de esta’s kleine vuurtjes in uitgegraven sleuven in de grond. Daarboven bakten ze visjes, want we waren tenslotte nog altijd op Onder waterkamp, hoewel we dat met al die regen al wel doorhadden. ’s Middags speelden we een spelletje Levend Cluedo. De dader was ‘de andere Spongebob’, het wapen was de verdrinkingsdood (hoewel, volgens Stijn toch echt de verdrinkingsboot) en de locatie was het wc-gebouw. ’s Avonds was het tijd voor een potje Ren je rot, met vragen over het zomerkamp. Yvonne was als eerste klaar, maar Jip had toch écht de meeste vragen goed. Na nog een tijdje bij het kampvuur zitten was het voor de allerlaatste keer dit kamp tijd om de wasspullen te pakken. De esta’s die hun tandenborstels, washandjes en handdoeken nog niet kwijt geraakt waren of in de modder hadden gegooid werden weer mooi schoon; andere esta’s iets minder. En daarna was het bedtijd.
Op zaterdagochtend moesten de esta’s hun bagage opruimen. Dat was ongetwijfeld de allergrootste uitdaging van het hele kamp, aangezien het er behoorlijk op leek dat er een explosie in de estatent was geweest. Of tien explosies. Nadat de laatste chaos achter de ritsen van de tassen was verdwenen konden de grote legertenten platgegooid worden en konden de esta’s hun vaders en moeders weer een grote knuffel en een enorme tas vol vuile was geven.
|