Uiteraard vonden de esta's het een goed idee om dat goud te gaan zoeken voordat anderen het vonden. Daarom gingen ze in groepjes van twee zo snel mogelijk aan de slag. Bij de Goudzoekerscommissie konden ze een stukje terrein kopen waarop alleen hun groepje mocht zoeken. Als ze op dit stukje terrein niks vonden, dan konden ze een ander stukje kopen.

De barkeeper van de plaatselijke saloon bleek in het verleden regelmatig goudzoekers op bezoek gehad te hebben. Omdat deze goudzoekers weleens iets te veel vertelden, had de barkeeper een goed idee op welke plekken goud zou kunnen liggen. De barkeeper was graag bereid om de esta's een tip te geven, maar daar wilde hij uiteraard wel geld voor hebben. Gelukkig leverden deze tips meestal wel iets op, zodat de esta's aardig wat goud hadden om te verkopen aan de Goudzoekerscommissie. Met dit geld konden ze dan meer tips kopen, of als ze daar zin in hadden, konden ze wat drinken in de saloon of een gokje wagen bij het casino.

Nadat het terrien vakkundig ontdaan was van al het goud, hebben onze goudzoekers wat verkoeling gezocht door een spelletje trefbal te spelen met natte sponsen.