Lieve en niet-lieve esta’s,

Laat ik beginnen te zeggen dat ik jullie allemaal, stuk voor stuk, erg lief vond! Zonder jullie hulp had ik Isabelle misschien nog wel veel langer moeten missen.
Om jullie nogmaals te bedanken, maar ook om jullie ouders te vertellen hoe heldhaftig jullie geweest zijn, schrijf ik deze brief.

Het begon allemaal zo’n 2 weken geleden, toen Isabelle, mijn allerliefste jonkvrouw ineens verdwenen was. Samen met de heks Vivalda, de troubadour en de Zwarte Ridder zijn we op zoek gegaan, maar we hebben Isabelle niet gevonden. Gelukkig had ik de esta’s beloofd dat zij met hun scouting een weekje mochten kamperen op mijn landgoed, en kon ik om hulp vragen. Dat heb ik dus zaterdag meteen gedaan.

Zondag hebben de esta’s zich voorbereid om een spannende strijd met allerlei duistere wezens uit het bos aan te kunnen gaan. Ze hebben helmen, zwaarden en schilden gemaakt om zichzelf te beschermen en hebben ’s middags een riddertraining gevolgd. En dat allemaal om mij te helpen Isabelle terug te vinden! Die riddertraining bestond uit een estafette, zwaardvechten, een denkspel met houten blokken en blikgooien. Tussendoor hebben de esta’s nog een brief gevonden van de draak, die zegt dat hij niet de dader is, maar dat de Zwarte Ridder Isabelle ontvoerd heeft. Samen met de esta’s heb ik toen een brief geschreven aan Merlijn, in de hoop dat hij ons kon helpen.

Op maandag was de Zwarte Ridder er ineens weer, en hij vertelde dat hij Isabelle niet ontvoerd kan hebben, omdat hij samen met de draak auditie heeft gedaan voor ‘K2 zoekt K3’. Dit was trouwens pas ’s avonds. Overdag zijn alle esta’s met de staf naar Turnhout geweest, om daar het suikerklontjespel te doen. Dan moet je een suikerklontje in een winkel ruilen voor iets anders, heb ik me laten vertellen.

Dinsdag hebben de esta’s geleerd hoe wij in de Middeleeuwen ons kasteel verwarmen, ze hebben namelijk een stookwedstrijdje gehouden. Gelukkig deden ze het niet ín het kasteel, stel je voor… In ieder geval is alles goed gegaan. Toch jammer trouwens dat die moderne post zo langzaam is, er was nog steeds geen brief van Merlijn. Trouwens, ik zou bijna vergeten dat de esta’s ook hebben leren sluipen door het bos! ’s Avonds laat, toen het al donker was, hebben ze een spel gedaan, ze moesten sluipen naar iemand van de staf, die de esta’s dan een koekje gaf. De andere stafleden schenen de kinderen die teveel lawaai maakten af, omdat die nog wat beter moesten oefenen.

Woensdag heb ik de esta’s vrijaf gegeven, ze hebben al zoveel voor me gedaan! Ze besloten dus maar om te gaan zwemmen in het park vlakbij het kasteel. Daar hebben ze een grote speeltuin en een lange glijbaan en kon iedereen zwemmen in de grote plas. ’s Avonds had de kampkok een overheerlijke barbecue bereid voor de hele scouting en was er een theateravond met allemaal leuke liedjes, dansjes, toneelstukjes en moppen. Dat was leuk zeg!

’s Nachts is mijn kasteel ingestort door alle regen en onweer. Gelukkig waren er al snel een paar bouwvakkers beschikbaar om het weer op te bouwen, wat toch een beetje te lang geduurd heeft.
Donderdag begon ik een beetje te twijfelen aan die lieve heks Vivalda, want hoewel ze zei dat ze niks wist van de ontvoering van Isabelle, miste ik haar heeeeeel erg en wilde ik graag dat Vivalda wist waar Isabelle was. De Zwarte Ridder kwam toen gelukkig aanrennen met 2 kaarten, waar we Isabelle misschien konden vinden. Die lieve esta’s zijn toen meteen op pad gegaan, en op het eerste punt hebben ze toen dat prachtige haarelastiekje van Isabelle gevonden. Ze is daar dus geweest! Omdat het tweede punt nogal ver was, gingen ze daar met de auto heen. Helaas ging de auto van Marc kapot en konden ze niet verder zoeken, totdat een van de bewoners van mijn land aanbood om samen met de kinderen te gaan zoeken. Ze zijn toen met zijn allen met de huifkar op zoek gegaan. Onderweg hebben ze toen een brief gevonden van de trollen: ‘de heks liegt!’ Wat moet ik nou? Ik vertrouw de heks, maar dit klinkt niet zo best…

’s Avonds wilden de esta’s eindelijk dat ene spelletje spelen wat ik steeds maar verstoorde, maar toen moest ik ze opnieuw storen. Al mijn goud was weg! Ik kon niet anders dan de esta’s opnieuw vragen me te helpen zoeken. Hoewel ik de draak weg had zien rennen, wist ik niet waarheen. Gelukkig was de draak een beetje verkouden en moest hij aldoor niesen en hoesten. Er waren dus allemaal kleine vlammetjes in het bos, zodat we de draak konden volgen. Ik ben toen trouwens ontzettend geschrokken van de Zwarte Ridder, jullie ook? Die sprong ineens uit de bossen omdat hij dacht dat we inbrekers waren! Hij herkende ons gelukkig snel, en vertelde meteen waar mijn goud was, het werd namelijk gepoetst. Hoe had ik dat nu toch kunnen vergeten? Was Isabelle maar terug…

Vrijdag hebben de esta’s geleerd hoe ze zonder al die moderne middelen kunnen koken, net zoals wij in de Middeleeuwen allemaal doen. Ze hebben hamburgers gebakken op een houtvuurtje. Zal wel even wennen zijn geweest, hahahaha! Ze hebben ook nog een Zweeds Loopspel gespeeld en daarna lekker frietjes gegeten. En ineens…ineens was Isabelle er weer, joehoe!!! Ze kwam gewoon aanlopen. En ze had een brief meegenomen van Merlijn. Die gekke Merlijn heeft Isabelle per ongeluk ontvoerd! Hij wilde namelijk de heks een liefdesdrankje voeren, omdat hij helemaal verliefd op haar is. Maar volgens mij was de heks ook wel een beetje op Merlijn, want ze ging giechelend naar Merlijn toe! Leuk hè? En Isabelle is terug, en ze gaat nooit meer weg hoop ik!

Om jullie te bedanken voor alle hulp hebben Isabelle en ik een briefje geschreven en iedereen paar goudstukken gegeven. Ik hoop dat jullie dat leuk vinden!

Gelukkig is Isabelle op vrijdag teruggekomen, want zaterdag gingen jullie alweer naar huis. Erg jammer is dat, ik had graag wat van die spellen met jullie gedaan, maar door die gekke Merlijn was daar helemaal geen tijd voor. Ik hoop dat jullie ondanks alles een hele leuke week gehad hebben! Ik zal jullie eeuwig dankbaar blijven!

Gegroet,

Ridder Hawelijn en zijn jonkvrouw Isabelle